Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Gdy kontrahent jest niesolidny

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Marek Kubel-Grabau | 2015-11-23 14:52:32
dania, prawo, windykacje, sądy, ue

Przed podpisaniem kontraktu sprawdzenie kontrahenta jest konieczne. W ten sposób można zapobiec ewentualnym kłopotom w przyszłości.

W Danii nie stosuje się Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego (Rozporządzenie (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dn. 21 kwietnia 2004 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=CELEX:32004R0805). Ponadto Dania nie jest związana ani nie uczestniczy w stosowaniu zarówno Rozporządzenia (WE) nr 1896/2006 z dn. 12 grudnia 2006 r. ustanawiającego postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty (Dz. Urz. UE L 399 z 30.12.2006, http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=CELEX:32006R1896), jak również Rozporządzenia (WE) nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dn. 11 lipca 2007 r. ustanawiającego europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń (Dz. Urz. UE L 199 z 31.07.2007 http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=celex%3A32007R0861).

W sytuacjach spornych dla spraw cywilnych i handlowych wewnątrzunijnych (tj. jeśli sprawa dotyczy tylko podmiotów z Danii i Polski względnie innego państwa unijnego) do dnia 9 stycznia 2015 r. zastosowanie i podstawą dla sądów – zarówno duńskich jak i polskich – ma Umowa Między Wspólnotą Europejska a Królestwem Danii w sprawie właściwości sądów oraz uznawania i wykonywania orzeczeń sadowych w sprawach cywilnych i handlowych z dn. 19 października 2005 r. (Dz. Urz. UE 2005 L299/61 http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=uriserv:OJ.L_.2005.299.01.0061.01.POL#L_2005299PL.01006201) która weszła w życie 1 lipca 2007 r. (Dz. Urz. UE 2007 L94/70). Rozporządzenie ma zastosowanie zarówno w zakresie jurysdykcji, jak i uznawania oraz wykonywania orzeczeń tylko do powództw i dokumentów, które zostały wytoczone lub sporządzone nie wcześniej niż 1 maja 2004 r. Począwszy od dnia 10 stycznia 2015 r. rozporządzenie (WE) nr 44/2001 zastępuje się rozporządzeniem (UE) nr 1215/2012 (rozporządzenie Bruksela I (wersja przeredagowana)) (http://ec.europa.eu/justice_home/judicialatlascivil/html/rc_jccm_information_pl.htm oraz http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX:22013A0321%2801%29). Przepisy niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie wyłącznie do postępowań sądowych wszczętych w dniu 10 stycznia 2015 r. lub po tej dacie, do formalnie sporządzonych lub zarejestrowanych dokumentów urzędowych oraz do ugód sądowych zatwierdzonych lub zawartych w dniu 10 stycznia 2015 r. lub po tej dacie. Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 nadal ma zastosowanie do orzeczeń wydanych w postępowaniach sądowych wszczętych przed dniem 10 stycznia 2015 r., dokumentów urzędowych formalnie sporządzonych lub zarejestrowanych oraz do ugód sądowych zatwierdzonych lub zawartych przed dniem 10 stycznia 2015 r., objętych zakresem zastosowania tego rozporządzenia.

Jednocześnie warto nadmienić, iż Królestwo Danii jest stroną konwencji nowojorskiej z dn. 10 czerwca 1958 r. o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń arbitrażowych (http://www.uncitral.org/uncitral/en/uncitral_texts/arbitration/NYConvention_status.html). Sądy duńskie uznają orzeczenia arbitrażowe za wiążące i wykonują je w sposób przewidziany w prawie duńskim (Lov om voldgift LOV nr 553 af 24/06/2005 https://www.retsinformation.dk/Forms/r0710.aspx?id=2119). Przy składaniu wniosku o stwierdzenie wykonalności należy przedstawić legalizowany oryginał orzeczenia lub uwierzytelniony odpis takiego dokumentu oraz oryginał umowy arbitrażowej lub uwierzytelniony jej odpis. Wszelkie orzeczenia zagraniczne muszą być przetłumaczone na jęz. duński przez upoważnionego tłumacza przysięgłego.

W przypadku niesolidnego partnera, rozwiązanie zaistniałego sporu po wyczerpaniu drogi polubownej nastąpić może w dwojaki sposób. Pierwszym jest skierowanie sprawy do sądu arbitrażowego, pod warunkiem, że w kontrakcie istnieje odpowiedni zapis, drugim zaś jest zaangażowanie wyspecjalizowanej instytucji - na ogół firmy prawniczej lub wywiadowni handlowej, zajmującej się windykacją należności. W przypadku Danii przekazanie sprawy adwokatowi powoduje wszczęcie procedury, która obejmuje kilka etapów działania, począwszy od wezwania do zapłaty w ustawowym terminie 10 dni do ewentualnego skierowania pozwu przeciwko dłużnikowi do sądu rejonowego. Firmy zajmujące się windykacją pobierają za swoje usługi opłatę, najczęściej w wysokości 10-15% kwoty będącej przedmiotem windykacji oraz stałą stawkę przed rozpoczęciem procedury tzw. start-up. Niektóre z nich stosują jednak zasadę „no cure-no pay”, tzn. w razie bezskutecznej windykacji odstępują od swego wynagrodzenia.

W sytuacji skierowania sprawy do kancelarii prawnej (przedsiębiorstwa windykacyjnego) na drogę oficjalną, wzywa ona do spełnienia świadczenia w terminie 10 dni. Dłużnik, jeśli nie ma możliwości natychmiastowej zapłaty, może wnieść o odroczenie terminu płatności lub o zawarcie tzw. układu ra­tal­nego, który określa terminy płatności i wysokość rat. Po dokonaniu oceny wiarygodności oraz akceptacji powyższej umowy przez wierzyciela dokument taki uzyskuje walor ugody pozasądowej. W razie niedotrzymania jej warunków może ona bezpośrednio stanowić podstawę egzekucji (tj. bez przeprowadzania postępowania o zasądzenie kwoty pieniężnej).





Wybrane
oferty polskich przedsiębiorstw